Αόρατη Ομίχλη

Ανοίγει το στόμα

καταπίνει λαίμαργα

ολόκληρο το χέρι με το ξυράφι.

Στο στομάχι

σφάζει τα παιδικά χρόνια.

Οι δαίμονες αιμορραγούν

208 κόκαλα μέσα σε δέρμα

χωρίς ψυχή

καταρρέει

σε μιαν αόρατη ομίχλη

τον αναζήτα

του ανήκει 

η λέξη “μονόδρομος”

χαραγμένη από μέσα.

Σκουπίζει τις σιωπές

απ τα μάτια 

ουρλιάζοντας

Σταμάτα  …

Με αποτελειώνεις 

Το μπορείς

Το κάνεις

Γιατί ; 

Θα μπορούσε  να γίνει γκόμενα του

αν ήθελε

τον  αγάπησε όμως

αλλιώς. 

Εκείνος την κρίνει  

την δικάζει

την ελευθερώνει. 

Όσα λέει 

της καίνε το μυαλό

ο τρόπος του

 – που τόσες φορές τον αποκάλεσε ανελέητο -

οι αλήθειες του …

Περνά τις ρωγμές της

την κατοικεί

γίνεται πόνος 

ο πόνος που μέχρι τώρα δεν γνώρισε !

.